Σύνδρομο «Ελβετικού Σουγιά»: Γιατί η θέση εργασίας που φαντάστηκες, απλώς δεν υπάρχει;

Στον κόσμο των επιχειρήσεων, αυτός ο υποψήφιος ονομάζεται «Swiss Army Knife» (Ελβετικός Σουγιάς). Ένα εργαλείο για όλες τις δουλειές.

Ωστόσο, αυτή η προσέγγιση κρύβει δύο τεράστια structural (δομικά) λάθη που σαμποτάρουν την εύρεση προσωπικού πριν καν ξεκινήσει η διαδικασία.

1. Ψάχνεις «Σουγιά», αλλά πληρώνεις για… απλό μαχαίρι

Το πρώτο λάθος είναι οικονομικό. Ένας επαγγελματίας που κατέχει 3 ή 4 διαφορετικές, εξειδικευμένες δεξιότητες (π.χ. και προγραμματισμό και design και management), γνωρίζει πολύ καλά τη σπανιότητα και την αξία του. Αν περιμένεις να βρεις έναν τέτοιο «μονόκερο» προσφέροντας τον βασικό μισθό ή μια μέση αμοιβή της αγοράς, η αγγελία σου θα παραμείνει κενή για μήνες. Η ποιότητα και η πολυεργαλειακότητα κοστίζουν. Αν δεν είσαι πρόθυμος να πληρώσεις για την ποιότητα κατασκευής, ο «σουγιάς» θα πάει αλλού.

2. Αυτός ο άνθρωπος απλώς ΔΕΝ υπάρχει

Το δεύτερο –και κυριότερο– λάθος είναι ότι ο συνδυασμός καθηκόντων που φαντάστηκες στο μυαλό σου, συχνά δεν υφίσταται στην πραγματικότητα.

Οι δεξιότητες δεν είναι πάντα συμβατές μεταξύ τους. Ένας εξαιρετικός Λογιστής που είναι προσηλωμένος στους αριθμούς και τη νομοθεσία, δεν σημαίνει ότι έχει το entrepreneurial drive (επιχειρηματική ορμή) για να κάνει παράλληλα B2B πωλήσεις. Ένας δημιουργικός Copywriter δεν είναι απαραίτητα ο κατάλληλος άνθρωπος για να αναλύει data spreadsheets και metrics.

Όταν αναγκάζεις έναν άνθρωπο να κάνει τα πάντα, το μόνο που καταφέρνεις είναι:

• Να μην κάνει τίποτα από όλα τέλεια (Jack of all trades, master of none).

• Το γρήγορο burnout (επαγγελματική εξουθένωση) και την παραίτησή του.

Κατανοούμε βέβαια ότι υπάρχει και το άλλο άκρο. Εργαζόμενοι που ζητούν από την πρώτη μέρα απόλυτη περιγραφή όλων των καθηκόντων που μπορεί να έχει μία θέση, έτσι ώστε με τα παραμικρό να μπορούν να απαντήσουν ότι “αυτό δεν ήταν στο job description”. Και δεν μιλάω για το ενδεχόμενο να προσληφθείς για προγραμματιστής και να σε βάλουν να φτιάχνεις εικόνες για τα social, επειδή “ξέρεις από υπολογιστές”. Μιλάω για πλήρη ακαμψία στα πλαίσια των ευρύτερων καθηκόντων μίας θέσης. Η πιο απλή λύση για το συγκεκριμένο πρόβλημα είναι μία. Απόλυτη ειλικρίνεια σχετικά με τις προσδοκίες, και από τις δύο πλευρές, στο στάδιο της συνέντευξης.