Τι να ΜΗΝ ρωτήσετε στην επόμενη συνέντευξη με έναν υποψήφιο

1. Ερωτήσεις που περιέχουν ήδη τη «σωστή» απάντηση

«Φαντάζομαι ότι δεν έχετε πρόβλημα να εργάζεστε υπό πίεση, σωστά;»,  «Θεωρείτε τον εαυτό σας εργατικό και ομαδικό παίκτη;»

Γιατί είναι λάθος:

Αυτές οι ερωτήσεις είναι παντελώς άχρηστες. Κανένας υποψήφιος στον κόσμο δεν πρόκειται να απαντήσει: “Όχι, μισώ την πίεση και είμαι τεμπέλης”. Κατευθύνεις τον υποψήφιο να σου πει ακριβώς αυτό που θέλεις να ακούσεις.

Τι να ρωτήσεις αντί γι’ αυτό (Συμπεριφορική ερώτηση):

«Περιγράψτε μου μια περίπτωση στο παρελθόν όπου βρεθήκατε αντιμέτωπος με μια πολύ στενή διορία και απρόβλεπτες αλλαγές. Πώς το διαχειριστήκατε;» (Εδώ αξιολογείς πράξεις, όχι θεωρία).

2. Προσωπικές ερωτήσεις οικογενειακού προγραμματισμού

«Είστε παντρεμένος/η; Έχετε παιδιά; Σκοπεύετε να δημιουργήσετε οικογένεια σύντομα;»

Γιατί είναι λάθος:

Πέρα από το γεγονός ότι ορισμένες από αυτές τις ερωτήσεις είναι παρανόμως διακριτικές, δείχνουν έλλειψη επαγγελματισμού. Ο οικογενειακός προγραμματισμός ή η προσωπική ζωή ενός ανθρώπου δεν καθορίζουν την επαγγελματική του επάρκεια. Όταν μια γυναίκα, για παράδειγμα, δέχεται τέτοιες ερωτήσεις, το μήνυμα που λαμβάνει είναι ότι η εταιρεία βλέπει τη μητρότητα ως «βαρίδι» και όχι ως φυσιολογικό μέρος της ζωής. Ακόμα και αν θέλει να κάνει παιδί αύριο, αν δεχθεί μία τέτοια ερώτηση πιστεύεις ότι θα σου το πει;

Τι να ρωτήσεις αντί γι’ αυτό:

Αν το άγχος σου είναι η διαθεσιμότητα, ρώτα ευθέως το επιχειρησιακό σκέλος:

«Η θέση απαιτεί ταξίδια μία φορά τον μήνα ή συγκεκριμένες βάρδιες. Υπάρχει κάποιος περιορισμός που θα εμπόδιζε την κάλυψη αυτού του ωραρίου;»

3. «Πόσα χρήματα παίρνετε σήμερα;»

«Ποιος είναι ο τρέχων μισθός σας στην τωρινή σας εταιρεία;»

Γιατί είναι λάθος:

Αρχικά, η ερώτηση αυτή είναι πλέον παράνομη. Με τον νόμο Ν. 5316/2026, ο οποίος ενσωματώνει την Ευρωπαϊκή Οδηγία (ΕΕ) 2023/970 για τη μισθολογική διαφάνεια απαγορεύονται ερωτήσεις σχετικά με το προηγούμενο μισθολογικό επίπεδο ενός εργαζόμενου και η επιχείρηση οφείλει να έχει γνωστοποιήσει πριν τη συνέντευξη σε κάθε υποψήφιο το μισθολογικό εύρος της θέσης.

Τι να ρωτήσεις αντί γι’ αυτό:

Εφόσον ο υποψήφιος γνωρίζει ήδη το μπάτζετ της θέσης μπορείς να ρωτήσεις «Ποιες είναι οι μισθολογικές σας προσδοκίες για αυτή τη θέση;». Έτσι θα δεις αν είναι κοντά σε αυτό που είχες εσύ στο νου σου, αν ο υποψήφιος έχει ρεαλιστικές προσδοκίες για τη θέση που αναλαμβάνει ή αν θα ψάχνει από την επόμενη μέρα για εργασία πιο κοντά σε αυτό που θεωρεί δίκαιη αμοιβή για την εργασία του.

4. Ερωτήσεις «επιβολής» και αλαζονείας

«Γιατί να προσλάβουμε εσάς και όχι κάποιον από τους άλλους υποψηφίους;»

Γιατί είναι λάθος:

Ο υποψήφιος δεν γνωρίζει τους υπόλοιπους υποψηφίους, ούτε έχει πρόσβαση στα βιογραφικά τους. Η ερώτηση τον βάζει σε αμυντική θέση και συχνά εκλαμβάνεται ως αλαζονική. Δείχνει μια νοοτροπία “Κάνε μας τη χάρη να μας πείσεις γιατί αξίζεις”, η οποία απωθεί τους σοβαρούς επαγγελματίες. Από την πλευρά του εργοδότη μπορεί συχνά να φαίνεται ως μία “πάσα” για να αναπτύξει ο υποψήφιος τις δεξιότητές του. Από την πλευρά του υποψήφιου όμως η πρώτη σκέψη μπορεί να είναι “Εγώ, γιατί να επιλέξω τη δική σας επιχείρηση;”

Τι να ρωτήσεις αντί γι’ αυτό:

«Ποια από τις δεξιότητες ή τις εμπειρίες σας θεωρείτε ότι θα προσφέρει τη μεγαλύτερη άμεση αξία στην ομάδα μας;» ή «Τι είναι αυτό που σας κάνει να ξεχωρίζετε στο αντικείμενό σας;»

Το κρυφό κόστος των λάθος ερωτήσεων: Ποιους “διώχνεις” και ποιους κρατάς;

Όταν η διαδικασία της συνέντευξης γεμίζει με πρόχειρες ή αδιάκριτες ερωτήσεις, συμβαίνει ένα επικίνδυνο φιλτράρισμα:

• Διώχνεις το υψηλό ταλέντο (Top Performers): Οι ικανοί, συνειδητοποιημένοι επαγγελματίες έχουν χαμηλή ανοχή στον ερασιτεχνισμό. Αν νιώσουν ότι η εταιρεία σου κάνει ερωτήσεις άλλων δεκαετιών, θα υποθέσουν ότι και η καθημερινότητα στην εταιρεία σου είναι αναλογικά παρωχημένη. Θα αποσύρουν την υποψηφιότητά τους και θα πάνε στον ανταγωνιστή σου. Μπορεί να μην το κάνουν ευθέως. Μπορεί απλά να ζητήσουν τα διπλάσια χρήματα για να τους απορρίψεις εσύ.

• Κρατάς όσους ψάχνουν «απλώς μια δουλειά»: Όσοι υποψήφιοι βρίσκονται σε απόγνωση ή δεν έχουν εναλλακτικές, θα ανεχτούν τις κακές ερωτήσεις, θα σου πουν ακριβώς τις απαντήσεις-κλισέ που θέλεις να ακούσεις και θα προσληφθούν. Το αποτέλεσμα; Εργαζόμενοι χωρίς ουσιαστικό κίνητρο, που θα αποδώσουν τη μίνιμουμ δυνατή προσπάθεια.