Όταν η Ιεραρχία «Καταπίνει» την Εμπειρία : Το αόρατο κόστος των λάθος επιλογών

Το αποτέλεσμα;

• Αδικαιολόγητες καθυστερήσεις.
• Επαναλαμβανόμενα λάθη που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί.
• Αποφάσεις χαμηλότερης ποιότητας.  Και όλα αυτά, χωρίς κανένα εμφανές «σήμα κινδύνου».

Η μεροληψία που δεν μετριέται, αλλά κοστίζει

Οι περισσότεροι οργανισμοί διαθέτουν μηχανισμούς για τη διαχείριση συγκρούσεων (conflict management). Ελάχιστοι όμως διαθέτουν μηχανισμούς για το πιο θεμελιώδες:  Ποιος τελικά επηρεάζει την απόφαση;

Αυτή η τάση δεν είναι «δραματική». Δεν είναι άμεσα μετρήσιμη. Λειτουργεί αθόρυβα, καθημερινά και σωρευτικά, καθορίζοντας τελικά το επίπεδο εκτέλεσης (execution) μιας ομάδας.

Δεν πρόκειται απλώς για ένα «κενό ηγεσίας». Είναι το αναμενόμενο αποτέλεσμα του τρόπου που έχει δομηθεί μια ομάδα — και όλα ξεκινούν από την αρχική απόφαση:  Ποιον επιλέγεις να προσλάβεις.

Το τυφλό σημείο στο Recruitment

Στις συνεντεύξεις, οι περισσότερες εταιρείες αξιολογούν:

1. Τι έχει κάνει κάποιος (προϋπηρεσία).
2. Τι ξέρει (γνώσεις).
3. Αν «ταιριάζει» στην ομάδα (cultural fit).

Σπάνια όμως αξιολογούν τα πραγματικά κρίσιμα:

• Πώς αντιδρά όταν διαφωνεί;
• Πώς τοποθετείται απέναντι στην αυθεντία/εξουσία;
• Προτεραιοποιεί την ορθότητα της λύσης ή την ιεραρχική ισορροπία;

Culture is not what you say. It’s what you select. Η κουλτούρα δεν διαμορφώνεται από ωραία values statements στους τοίχους. Διαμορφώνεται από το ποιοι έχουν φωνή, ποιοι αγνοούνται και ποιοι τελικά επηρεάζουν τις εξελίξεις.